erlşigli
Hastalıkli, zayıf, kendini topariayamayan (Brd.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görgede
1. Çelimsiz, zayıf, cüce kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Iz. Sv. Ank. Mn. Mğ.) 2. Karnı şiş hastalıklı kimse (Isp. Brd. Dz. Bil. Kn. Ant. Mğ.) 3. Erkek çocuğu (Brs. Kr. Bt. Mş.)
gedeş
1. Çelimsiz, zayıf, cüce (Dz.) 2. Karni şiş, hastalıklı (Isp. Brd. Mn.)
iğii
Zayıf, hastalıkli, cılız insan, hayvan ya da bitki (Isp. Brd. Dz. Iz. İçi. Ant. Mğ.)
mırık
1. Yüz, çehre (Af. Isp. Dz. Kü. Çr. Ama. Kn.) 2. Zayıf, cıliz, hastalıklı (Sm. Or.) 3. Topal (Ada.) 4. Sünnetçi (Brd. Kn.) 5. Temiz olmayan yer, çöplük (Kn.) 6. Pis (Mr.) 7. Kulak (Sv.)
inez
1. Hastalıktan yeni kurtulmuş, tam iyileşmemiş kimse (Brd. Ama. Es. Ks. Sm. Yz. Kn.) . Sıska, cılız, bakımsız, hastalıkli (Isp. Brd. To. Krş. Nş.)
dırdlag
Hastalıkli, kansız cansız (Brd.)
Benzer içerikler
gede
Sözlük1. Çelimsiz, zayıf, cüce kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Iz. Sv. Ank. Mn. Mğ.) 2. Karnı şiş hastalıklı kimse (Isp. Brd. Dz. Bil. Kn. Ant. Mğ.) 3. Erkek çocuğu (Brs. Kr. Bt. Mş.)
gedeş
Sözlük1. Çelimsiz, zayıf, cüce (Dz.) 2. Karni şiş, hastalıklı (Isp. Brd. Mn.)
iğii
SözlükZayıf, hastalıkli, cılız insan, hayvan ya da bitki (Isp. Brd. Dz. Iz. İçi. Ant. Mğ.)
mırık
Sözlük1. Yüz, çehre (Af. Isp. Dz. Kü. Çr. Ama. Kn.) 2. Zayıf, cıliz, hastalıklı (Sm. Or.) 3. Topal (Ada.) 4. Sünnetçi (Brd. Kn.) 5. Temiz olmayan yer, çöplük (Kn.) 6. Pis (Mr.) 7. Kulak (Sv.)
inez
Sözlük1. Hastalıktan yeni kurtulmuş, tam iyileşmemiş kimse (Brd. Ama. Es. Ks. Sm. Yz. Kn.) . Sıska, cılız, bakımsız, hastalıkli (Isp. Brd. To. Krş. Nş.)
dırdlag
SözlükHastalıkli, kansız cansız (Brd.)
ığımlı
SözlükSürekli hastalıkli, dertli (Isp. Brd. Dz. Kn. Ant. Mğ.)
ağrıcaklı
SözlükHastalıktan kurtulamayan kimse, hastalıkli, ağrılı sızılı (Brd. Kü. Krş. Ky. Nğ.)