farımag

1. Ihtiyarlamak (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. To. MI. Kn. Ada. Íç. Ant. Mğ.) 2. Zayıflamak (Af. Isp. Mğ.) 3. Yorulmak, yorgunluktan halsiz düşmek (Ba. Brs. Ko. Ada. Mğ. Ed. Tk.) 4. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Dz. Bil...

1. Zayıflamak (Brd. Dz. Ay. iz. Bo. Sm. Or. Kn. İç. Mğ.) 2. Inlemek (EI.) 3. Yarası iyileşmek (Gr.)

1. Kuvvetten düşmek, yorulmak (Es. Kc. Bo. Sv. Kn. Brd.) 2. Zayıflamak (Ks. Çkr. To. Or. Kn. İç.) 3. Yavaş yavaş kuvvetlenmek (Isp.)

1. Zayıflamak, kemikleri fırlamak (Ba.) 2. Çok ihtiyarlamak (Bo.) 3. Bunamak (Sv.)

Ihtiyarlamak, zayıflamak, sarsaklaşmak (Bo.)

1. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Ama. Kn.) 2. ihtiyarlamak (Af. Isp. Iz. Mn. Ama. Nğ. Kn.) 3. Zayıflamak (Kn.)

1. Ihtiyarlamak (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. To. MI. Kn. Ada. Íç. Ant. Mğ.) 2. Zayıflamak (Af. Isp. Mğ.) 3. Yorulmak, yorgunluktan halsiz düşmek (Ba. Brs. Ko. Ada. Mğ. Ed. Tk.) 4. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Dz. Bil...

1. Zayıflamak (Brd. Dz. Ay. iz. Bo. Sm. Or. Kn. İç. Mğ.) 2. Inlemek (EI.) 3. Yarası iyileşmek (Gr.)

1. Kuvvetten düşmek, yorulmak (Es. Kc. Bo. Sv. Kn. Brd.) 2. Zayıflamak (Ks. Çkr. To. Or. Kn. İç.) 3. Yavaş yavaş kuvvetlenmek (Isp.)

1. Zayıflamak, kemikleri fırlamak (Ba.) 2. Çok ihtiyarlamak (Bo.) 3. Bunamak (Sv.)

Ihtiyarlamak, zayıflamak, sarsaklaşmak (Bo.)

1. Kuvvetten düşmek, kuvvetsiz kalmak (Ama. Kn.) 2. ihtiyarlamak (Af. Isp. Iz. Mn. Ama. Nğ. Kn.) 3. Zayıflamak (Kn.)

1. İhtiyarlamak (Dz. Çr.) 2. Zayıflamak, arıklamak, kuvvetten düşmek (Isp. iz. Çkl.) 3. Bedenin her yanı hasta olmak, sağlıksiz olmak (Çr.)

Zayıflamak (Brd.)