fas

1. Ense (Ba. Bil. ist. Ks. Çkr. Çr. To. Sm. Or. Dy. Kn. iç. Sv. Ky. Ant.) 2. Eğri boyunlu (Zn. Çkr.) 3. Yüz, surat (iç.) 4. Kafa, baş (Kn.)

1. Kulaği çınlamak (Dz. Kü. Çkr. Ks. To. Ank. Ns. Nğ. Kn. Ant. Mğ.) 2. Gürültü ya da üşümekten dolayı baş ya da kulağı uğuldamak (Uş. Ama.)

1. Kisık ses (Çkr.) 2. Gevşek, cansız kimse (Çkr.)

1. Başı kel kimse (Çkr.) 2. Yerinde duramayan, hareketli kimse (Dz. To.) 3. Aptal kimse (Çkr.)

1. Fıtık hastalığı ve bu hastalığa tutulmuş kimse (Zn. Ks. Çkr. Sn.) 2. Zayıf, hastalıklı (Çkr. Ks.)

1. Kesik kesik öksüren (Ba. Çkr. Çr. Sn. Ama. To. Mğ. Kib.) 2. Saralı (Kib.) 3. Hastalıktan zayıf düşen (Çkr.)

1. Ense (Ba. Bil. ist. Ks. Çkr. Çr. To. Sm. Or. Dy. Kn. iç. Sv. Ky. Ant.) 2. Eğri boyunlu (Zn. Çkr.) 3. Yüz, surat (iç.) 4. Kafa, baş (Kn.)

1. Kulaği çınlamak (Dz. Kü. Çkr. Ks. To. Ank. Ns. Nğ. Kn. Ant. Mğ.) 2. Gürültü ya da üşümekten dolayı baş ya da kulağı uğuldamak (Uş. Ama.)

1. Kisık ses (Çkr.) 2. Gevşek, cansız kimse (Çkr.)

1. Başı kel kimse (Çkr.) 2. Yerinde duramayan, hareketli kimse (Dz. To.) 3. Aptal kimse (Çkr.)

1. Fıtık hastalığı ve bu hastalığa tutulmuş kimse (Zn. Ks. Çkr. Sn.) 2. Zayıf, hastalıklı (Çkr. Ks.)

1. Kesik kesik öksüren (Ba. Çkr. Çr. Sn. Ama. To. Mğ. Kib.) 2. Saralı (Kib.) 3. Hastalıktan zayıf düşen (Çkr.)

1. Yüzde ve vücutta çıkan çıbanlar, kızartılar (Us. Es. Kc. Sk. Ks. Ckr. Cr. Or. Tr. Ezm. Sv. Yz. Ank. Nğ. Kn.) 2. El, ayak ve yüzün kızarıp şişmesiyle meydana gelen hastalik, yılancık (Mn. Bil. Bo. Zn. Çkr. Sn. Sm. A...

1. Renksiz, cıliz, zayıf, hastalıkli, yılgın (Uş. Isp. Dz. Çkl, Kü. Es. Çkr. Çr. To. Dy. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ic. Ant. Mğ. Tk. Ama. Af. Kn. Krş.) 2. Kötürüm (Ba. Çr. Ank.) 3. Lâğim, su yolu (Ks. ...