fırtlamak

1. Zayıflamak, uzamak (Ay. Bo.) 2. Kör olmak, gözü kaymak (lsp.)

1. İki gözü eşit büyüklükte olmayan insan ya da hayvan (Çkl. Es. Ank.) 2. Gözünü çok kırpan insan (iz. Bo. Çkr. Gaz. Sv. Kn.)

1. Fışkırtarak, kavis çizerek işemek (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Kc. Bo. Çkr. Çr. To. Or. Ezm. MI. Hat. Sv. Ank. Ky. Nğ. Kn. iç. Ant. Mğ.) 2. Kan, su gibi sıvı şeyler basınçla dışarı fışkırmak (Dz.) 3. işemek (Isp.)

1. Zayıflamak, kemikleri fırlamak (Ba.) 2. Çok ihtiyarlamak (Bo.) 3. Bunamak (Sv.)

1. Çok hasta olan kimsenin nefes almasini anlatır (Bo.) 2. Nezle olan kimsenin burun cekmesini anlatır (Bo.)

Burun çekmek (Isp.)

1. Zayıflamak, uzamak (Ay. Bo.) 2. Kör olmak, gözü kaymak (lsp.)

1. İki gözü eşit büyüklükte olmayan insan ya da hayvan (Çkl. Es. Ank.) 2. Gözünü çok kırpan insan (iz. Bo. Çkr. Gaz. Sv. Kn.)

1. Fışkırtarak, kavis çizerek işemek (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Kc. Bo. Çkr. Çr. To. Or. Ezm. MI. Hat. Sv. Ank. Ky. Nğ. Kn. iç. Ant. Mğ.) 2. Kan, su gibi sıvı şeyler basınçla dışarı fışkırmak (Dz.) 3. işemek (Isp.)

1. Zayıflamak, kemikleri fırlamak (Ba.) 2. Çok ihtiyarlamak (Bo.) 3. Bunamak (Sv.)

1. Çok hasta olan kimsenin nefes almasini anlatır (Bo.) 2. Nezle olan kimsenin burun cekmesini anlatır (Bo.)

Burun çekmek (Isp.)

Nefesle içe çekmek için hazırlanmış, toz haline getirilmiş tütün (sıklıkla başka maddelerle kullanılır).

Baskı ile organı patlamak, dışarı firlamak (Kerkük)