gevgeç

1. Büyük dişli kimse (Ks.) 2. Düzgün, beyaz dişli kimse (Kn.) 3. Alt ya da üst çenesi uzun kimse (Af. Kü. Es. Çkr. Ank.) 4. Ön dişleri öne doğru çıkık kimse (Af.)

1. Kendisi zayıf, karnı hastalıktan şişmiş kimse (Kn.) 2. Ağzı büyük, elmacık kemikleri çıkık, fırlak dişli kimse (Kn.)

1. Ön dişleri olmayan ya da küçük olan kimse (Uş. Dz.) 2. Geniş ağızlı kimse (Dz.)

Büyük ağızłı (Ar.)

1. Deli, delişmen (Isp. Brd. Dz. Iz. Ba. Ama. Tr. Ar. Ezm. Sv. Kn. İç. Mğ. Krk.) 2. Sarhoş (Es.) 3. Saralı kimse (iz. Zn. Sv. Kn. ic.) 4. Inmeli, felçli kimse (Dz.)

Saçı tamamen dökülmüş kimse (Kr. Ezm.)

1. Büyük dişli kimse (Ks.) 2. Düzgün, beyaz dişli kimse (Kn.) 3. Alt ya da üst çenesi uzun kimse (Af. Kü. Es. Çkr. Ank.) 4. Ön dişleri öne doğru çıkık kimse (Af.)

1. Kendisi zayıf, karnı hastalıktan şişmiş kimse (Kn.) 2. Ağzı büyük, elmacık kemikleri çıkık, fırlak dişli kimse (Kn.)

1. Ön dişleri olmayan ya da küçük olan kimse (Uş. Dz.) 2. Geniş ağızlı kimse (Dz.)

Büyük ağızłı (Ar.)

1. Deli, delişmen (Isp. Brd. Dz. Iz. Ba. Ama. Tr. Ar. Ezm. Sv. Kn. İç. Mğ. Krk.) 2. Sarhoş (Es.) 3. Saralı kimse (iz. Zn. Sv. Kn. ic.) 4. Inmeli, felçli kimse (Dz.)

Omuz ve omuz kuşağıyla bağlantılı kaslar, üstkol kemiğini (humerus) omuz kuşağı ve göğüs duvarına bağlayan kaslar ile omuz kuşağını gövdeye bağlayan kaslar olmak üzere iki gruba ayrılır.

Saçı tamamen dökülmüş kimse (Kr. Ezm.)

Kısa boylu kimse (iz. El. Ezm.)