kerkenmek
Sapık amaçla birisinin arkasına değmek, sürtünmek (Ank. Ada. Kerkük)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görkerkmek
Sapık amaçla birisinin arkasına değmek, sürtünmek (Dz.)
kerkinmek
Sapık amaçla birisinin arkasına değmek, sürtünmek (Isp. Ks. Ist. Ama. Ar. Yz. Ky. Nğ. Kn. Ada. İç. Çr.)
bala
1. Çocuk, yavru, küçük (iz. Mn. İst. Brs. Ama. To. Kr. Vn. Sv. Ank. Kn. Ada. Tk. Bt. Kerkük) 2. Oğlan çocuğu (Kerkük)
ölet
1. Öldürücü hastalık salgıni, kıran (Af. Isp. Brd. Dz. Iz. Mr. Brs. Ks. Cr. Bt. El. MI. Adi. Ur. Gaz. Ank. Ky. Nğ. Ada. ic. Ant. Mğ.) 2. Veba (Mn. MI. Hat. Ada. Kerkük) 3. Kolera (Isp. MI. Ada. Tk. Vn.)
suna
Boyu bosu düzgün, ince, güzel ve yakişıklı kimse (Brd. Dz. Iz. Kü. Es. Zn. Sm. Or. Ar. Ezm. Dy. Gaz. Mr. Hat. Sv. Ank. Ky. Nğ. Kn. Ada. İç. Mğ. Kerkük)
em
1. İlâç, merhem (Af. Kü. Bo. Ks. Çr. Sm. Ama. To. Or. Gr. Gm. Ezc. EI. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Ank. Ky. Nş. Kn. Ada. iç.) 2. iyileştirme inancıyla, yatırlardan getirilerek, hastalara dokundurulan ağırlık (Kerkük)
Benzer içerikler
kerkmek
SözlükSapık amaçla birisinin arkasına değmek, sürtünmek (Dz.)
kerkinmek
SözlükSapık amaçla birisinin arkasına değmek, sürtünmek (Isp. Ks. Ist. Ama. Ar. Yz. Ky. Nğ. Kn. Ada. İç. Çr.)
bala
Sözlük1. Çocuk, yavru, küçük (iz. Mn. İst. Brs. Ama. To. Kr. Vn. Sv. Ank. Kn. Ada. Tk. Bt. Kerkük) 2. Oğlan çocuğu (Kerkük)
ölet
Sözlük1. Öldürücü hastalık salgıni, kıran (Af. Isp. Brd. Dz. Iz. Mr. Brs. Ks. Cr. Bt. El. MI. Adi. Ur. Gaz. Ank. Ky. Nğ. Ada. ic. Ant. Mğ.) 2. Veba (Mn. MI. Hat. Ada. Kerkük) 3. Kolera (Isp. MI. Ada. Tk. Vn.)
suna
SözlükBoyu bosu düzgün, ince, güzel ve yakişıklı kimse (Brd. Dz. Iz. Kü. Es. Zn. Sm. Or. Ar. Ezm. Dy. Gaz. Mr. Hat. Sv. Ank. Ky. Nğ. Kn. Ada. İç. Mğ. Kerkük)
em
Sözlük1. İlâç, merhem (Af. Kü. Bo. Ks. Çr. Sm. Ama. To. Or. Gr. Gm. Ezc. EI. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Ank. Ky. Nş. Kn. Ada. iç.) 2. iyileştirme inancıyla, yatırlardan getirilerek, hastalara dokundurulan ağırlık (Kerkük)
belemek
SözlükÇocuğu kundaklamak, sarmak, beşığe- belini getirmek Meniyi akıtmak (Af.) bağlayarak, sararak yatırmak (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Brs. Es. Bo. Sk. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sn. Sm. Ama. To. Or. Gr. Kr. Ezc. Vn. EI. MI. Gaz....
kıç
Sözlük1. Ayak (Af. Isp. Brd. Dz. Kü. Es. Çkr. Çr. Ama. To. Or. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Adi. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. iç. Vn. MI. Kerkük) 2. Ayak bileği (Gm. İç.) 3. Diz. (Kc.) 4. Topuk (Brs.) 5. Bacağın di...