kerkinmek

Sapık amaçla birisinin arkasına değmek, sürtünmek (Isp. Ks. Ist. Ama. Ar. Yz. Ky. Nğ. Kn. Ada. İç. Çr.)

Benzer halk sözlüğü kayıtları

arık

1. Zayıf, ciliz, sıska (Af. Us. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Çkl. Ba. Brs. Bil. Es. Sk. Bo. ist. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sm. Sn. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Ar. Rz. Kr. Ezm. Ağ. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. ...

çlmmek

Yıkanmak (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Ba. Bil. Es. Kc. Bo. Sk. ist. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sn. Sm. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Ağ. Vn. Bt. Dy. Tn. El. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn....

seme

Aptal, sersem (Af. Isp. Brd. Dz. iz. Ba. Brs. Uş. Kü. Bil. Es. Bo. İst. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. To. Or. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Sv. Yz. Ank. Krş. Nğ. Kn. Ada. ic. Ant. Mğ. Ed. Krk. Tk.)

keleş

1. Güzel, yakışıklı insan (Isp. Brd. Dz. Íz. Mn. Ba. Brs. Kü. Bil. Es. Bo. Íst. Çr. Sn. Sm. Ama. Tr. Rz. Ar. Gm. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Ng. Kn. Ada. iç.) 2. Vücut yapısı gösterişsiz kaba (Krk.) 3. Kel ...

kekeç

1. Kekeme (Af. Isp. Dz. Mn. Es. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. To. Or. Gm. Gr. Ar. Kr. MI. Gaz. Mr. Hat. Ur. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. Ant. Krk.) 2. Çene (Ay.)

sin

Ölü gömülen yer, kabir (Isp. Dz. iz. Ay. Mn. Ba. Brs. Ist. Sn. Sm. Ama. Or. Gr. MI. Ur. Gaz. Mr. Sv. Ank. Yz. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. Ant. iç. Çr.)

kerkinmek

Benzer halk sözlüğü kayıtları

arık

çlmmek

seme

keleş

kekeç

sin

Benzer içerikler

arık

çlmmek

seme

keleş

kekeç

sin

kerkenmek

uğunmak