kesdek burunlu

Burnu küçük olan insan ya da hayvan (Dz.)

1. Eğri burunlu (kimse) (Sm.) 2. Çok küçük, yavru (insan ya da hayvan için) (Ky.)

1. Orta boy (Sv. Nğ. Kn. iç.) 2. Basık burunlu (Ama.)

1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Gr. Ezc. To.) 2. Yaşlılıktan ve zayıflıktan ağzı çöküp burnu ile çenesi birbirine yaklaşmış olan insan (Ama. Or. Ar. Mi...

1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...

1. Yüzü çiçek bozuğu, çopur olan kimse (Or.) 2. insan ya da hayvan ölüsü (Ama. El.)

Burnu küçük olan insan ya da hayvan (Dz.)

1. Eğri burunlu (kimse) (Sm.) 2. Çok küçük, yavru (insan ya da hayvan için) (Ky.)

1. Orta boy (Sv. Nğ. Kn. iç.) 2. Basık burunlu (Ama.)

1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Gr. Ezc. To.) 2. Yaşlılıktan ve zayıflıktan ağzı çöküp burnu ile çenesi birbirine yaklaşmış olan insan (Ama. Or. Ar. Mi...

1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...

1. Yüzü çiçek bozuğu, çopur olan kimse (Or.) 2. insan ya da hayvan ölüsü (Ama. El.)

Süt emmekte olan insan ya da hayvan yavrusu (Isp. Dz. Es. Ks. Sm. Ama. To. Tn. MI. Mr. Gaz. Hat. Sv. Ank. Ky. Nğ. Kn. iç.)

Kuvvetli, şişman (insan ya da hayvan için) (Çkr. Çr. Sm. Ama.)