kırbaç

Saçları kirden birbirine yapışıp taranmaz duruma gelmek, kitıklaşmak (Bo. Ic.)

1. Saçları dökülmüş baş, kel (Or.) 2. Dişleri dökülmüş kimse (Bo.) 3. Dolgun yüzlü (Sv.)

Saçları dökülmüş (To. Sv.)

Saçları dökük, başı yağlı, kirli (Çr.)

1. Saçları dökülmüş ya da kısa kesilmiş kimse (Or. Sv.) 2. Şişman (Or.)

1. İki gözü eşit büyüklükte olmayan insan ya da hayvan (Çkl. Es. Ank.) 2. Gözünü çok kırpan insan (iz. Bo. Çkr. Gaz. Sv. Kn.)

Saçları kirden birbirine yapışıp taranmaz duruma gelmek, kitıklaşmak (Bo. Ic.)

1. Saçları dökülmüş baş, kel (Or.) 2. Dişleri dökülmüş kimse (Bo.) 3. Dolgun yüzlü (Sv.)

Saçları dökülmüş (To. Sv.)

Saçları dökük, başı yağlı, kirli (Çr.)

1. Saçları dökülmüş ya da kısa kesilmiş kimse (Or. Sv.) 2. Şişman (Or.)

1. İki gözü eşit büyüklükte olmayan insan ya da hayvan (Çkl. Es. Ank.) 2. Gözünü çok kırpan insan (iz. Bo. Çkr. Gaz. Sv. Kn.)

Küçük yüzlü insan (Bo.)

Uzun (insan için) (Bo.)