kırcıman
Kir saçlı (Dz. Kü. Bo.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görkırçıl
Kır saçlı insan ya da kır tüylü hayvan (Dz. Rz. Ar. Mş. Gaz.)
çepel
Kir, pislik, çamur, bulaşık (Uş. Isp. Dz. iz. Ba. Es. Kc. Cr. Zn. Ks. To. Or. Mr. Hat. Ank. Ky. Nğ. Kn. Ada. Ic. Mğ. Krk. Tk. Bo.)
bertik
1. Yara, bere (Brd. Dz. Ay. Es. Bo. To. Kn. Mğ. Kü. Ks. Zn. Ama. Sn.) 2. incinmiş, burkulmuş eklem (Dz. iz. Mn. Çkl. Es. Bo. Or. Kn. Ed. Krk.) 3. İncinme, burkulma (Af. Uş. Brd. Dz. Ay. Ba. Brs. Kü. Ks. Çkr. Ama. Or. ...
kırçav
Kır saçlı insan ya da kır tüylü hayvan (Çkr.)
kırgıl
Kır saçlı insan ya da kır tüylü hayvan (Gaz.)
baymak
1. Yiyeceğin baygınlık vermesi, mideyi hafifçe bulandirmasi, midede ezinti yapması (Dz. Iz. Kü. Es. Kc. Zn. Çkr. Sm. Gr. Ank. Nğ. Mğ. Af. Gaz. Or.) 2. Bayıltmak (Dz. Ks. To. Gr.) 3. Yormak (Ks.) 4. Büyümek gelişmek, s...
Benzer içerikler
kırçıl
SözlükKır saçlı insan ya da kır tüylü hayvan (Dz. Rz. Ar. Mş. Gaz.)
çepel
SözlükKir, pislik, çamur, bulaşık (Uş. Isp. Dz. iz. Ba. Es. Kc. Cr. Zn. Ks. To. Or. Mr. Hat. Ank. Ky. Nğ. Kn. Ada. Ic. Mğ. Krk. Tk. Bo.)
bertik
Sözlük1. Yara, bere (Brd. Dz. Ay. Es. Bo. To. Kn. Mğ. Kü. Ks. Zn. Ama. Sn.) 2. incinmiş, burkulmuş eklem (Dz. iz. Mn. Çkl. Es. Bo. Or. Kn. Ed. Krk.) 3. İncinme, burkulma (Af. Uş. Brd. Dz. Ay. Ba. Brs. Kü. Ks. Çkr. Ama. Or. ...
kırçav
SözlükKır saçlı insan ya da kır tüylü hayvan (Çkr.)
kırgıl
SözlükKır saçlı insan ya da kır tüylü hayvan (Gaz.)
baymak
Sözlük1. Yiyeceğin baygınlık vermesi, mideyi hafifçe bulandirmasi, midede ezinti yapması (Dz. Iz. Kü. Es. Kc. Zn. Çkr. Sm. Gr. Ank. Nğ. Mğ. Af. Gaz. Or.) 2. Bayıltmak (Dz. Ks. To. Gr.) 3. Yormak (Ks.) 4. Büyümek gelişmek, s...
duma
Sözlük1. Nezle, grip, bronşit (Brd. Dz. Ay. iz. Ba. Ckl. Brs. Kü. Bil. Es. Kc. Bo. ist. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ank. Ky. Ant. Mğ. Ed. Uş. Ada.) 2. Öksürük, boğmaca öksürüğü (Dz. Bo. Kn.)
kızan
Sözlük1. Çocuk (Dz. Ay. Iz. Mn. Ba. Çkl. Brs. Kü. Bil. Kc. Sm. Ank. Kn. Ada. Mğ. Ed. Krk. Tk. Uş. Ky.) 2. Erkek çocuk, delikanlı (Isp. Dz. Ay. iz. Mn. Kü. Bo. Kz. Çr. Ky. Ng. Ant. Mğ. Tk.)