kırgıl
Kır saçlı insan ya da kır tüylü hayvan (Gaz.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görkırçıl
Kır saçlı insan ya da kır tüylü hayvan (Dz. Rz. Ar. Mş. Gaz.)
kırçav
Kır saçlı insan ya da kır tüylü hayvan (Çkr.)
kırçal
Kır saçlı insan (Isp. ist. Sm. Or. Sv. Nğ. Mğ.)
örüt
Zayıf, cıliz insan ya da hayvan (ist. Gaz.)
kıpık
1. İki gözü eşit büyüklükte olmayan insan ya da hayvan (Çkl. Es. Ank.) 2. Gözünü çok kırpan insan (iz. Bo. Çkr. Gaz. Sv. Kn.)
kırcıman
Kir saçlı (Dz. Kü. Bo.)
Benzer içerikler
kırçıl
SözlükKır saçlı insan ya da kır tüylü hayvan (Dz. Rz. Ar. Mş. Gaz.)
kırçav
SözlükKır saçlı insan ya da kır tüylü hayvan (Çkr.)
kırçal
SözlükKır saçlı insan (Isp. ist. Sm. Or. Sv. Nğ. Mğ.)
örüt
SözlükZayıf, cıliz insan ya da hayvan (ist. Gaz.)
kıpık
Sözlük1. İki gözü eşit büyüklükte olmayan insan ya da hayvan (Çkl. Es. Ank.) 2. Gözünü çok kırpan insan (iz. Bo. Çkr. Gaz. Sv. Kn.)
kırcıman
SözlükKir saçlı (Dz. Kü. Bo.)
emlik
SözlükSüt emmekte olan insan ya da hayvan yavrusu (Isp. Dz. Es. Ks. Sm. Ama. To. Tn. MI. Mr. Gaz. Hat. Sv. Ank. Ky. Nğ. Kn. iç.)
ters
Sözlük1. Gübre (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. Ba. Kü. Bo. Sk. Ks. Sm. Tr. Ar. El. MI. Gaz. Yz. Ank. Ky. Nğ. Kn. İç.) 2. insan ya da hayvan dışkısı (Af. Isp. Es. Bo. Sk. Sm. Ama. To. Tr. Ar. Gaz. Sv. Ky. Nğ. Krk.)