munzur
1. Burun (Sm. Tr. Gm. Rz.) 2. Çene (Rz.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görçor
1. Hastalik (Af. Isp. Dz. ÇkI. Es. Bo. Sm. Ama. To. Gr. Tr. Gm. Ar. Kr. Dy. El. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Nğ. Ky. Kn. Ada. İç. Mğ. Ed.) 2. İspanyol nezlesi (Mr.) 3. Zehir, zehir gibi (Sm. Gr. Rz.) 4. Öks...
ağuz
1. Yeni doğurmuş bir hayvandan ilk günlerde sağılan, koyu yapışkan süt (Brd. Bo. Zn. Ks. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Rz. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Bt. Dy. Ms. Tn. El. MI. Sv. Ank, Ky. Ant. Kerkük) 2. Yeni doğurmuş bir hayvanın i...
keleş
1. Güzel, yakışıklı insan (Isp. Brd. Dz. Íz. Mn. Ba. Brs. Kü. Bil. Es. Bo. Íst. Çr. Sn. Sm. Ama. Tr. Rz. Ar. Gm. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Ng. Kn. Ada. iç.) 2. Vücut yapısı gösterişsiz kaba (Krk.) 3. Kel ...
arık
1. Zayıf, ciliz, sıska (Af. Us. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Çkl. Ba. Brs. Bil. Es. Sk. Bo. ist. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sm. Sn. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Ar. Rz. Kr. Ezm. Ağ. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. ...
tufa
1. Çene ya da çene kemiği (Ks. Sn. Sm.) 2. Çöplük (Rz.)
yüklü
Gebe (Isp. Brd. Dz. iz. Ay. Mn. Ba. Çkl. Es. Kc. Zn. Ks. Cr. Sm. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Rz. Ar. Kr. Dy. Gaz. Ur. Hat. Sv. Nğ. Kn. İç. Ant. Mğ. Krk.)
Benzer içerikler
çor
Sözlük1. Hastalik (Af. Isp. Dz. ÇkI. Es. Bo. Sm. Ama. To. Gr. Tr. Gm. Ar. Kr. Dy. El. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Krş. Nğ. Ky. Kn. Ada. İç. Mğ. Ed.) 2. İspanyol nezlesi (Mr.) 3. Zehir, zehir gibi (Sm. Gr. Rz.) 4. Öks...
ağuz
Sözlük1. Yeni doğurmuş bir hayvandan ilk günlerde sağılan, koyu yapışkan süt (Brd. Bo. Zn. Ks. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Rz. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Bt. Dy. Ms. Tn. El. MI. Sv. Ank, Ky. Ant. Kerkük) 2. Yeni doğurmuş bir hayvanın i...
keleş
Sözlük1. Güzel, yakışıklı insan (Isp. Brd. Dz. Íz. Mn. Ba. Brs. Kü. Bil. Es. Bo. Íst. Çr. Sn. Sm. Ama. Tr. Rz. Ar. Gm. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ank. Ky. Ng. Kn. Ada. iç.) 2. Vücut yapısı gösterişsiz kaba (Krk.) 3. Kel ...
arık
Sözlük1. Zayıf, ciliz, sıska (Af. Us. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Çkl. Ba. Brs. Bil. Es. Sk. Bo. ist. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sm. Sn. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Ar. Rz. Kr. Ezm. Ağ. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. ...
tufa
Sözlük1. Çene ya da çene kemiği (Ks. Sn. Sm.) 2. Çöplük (Rz.)
yüklü
SözlükGebe (Isp. Brd. Dz. iz. Ay. Mn. Ba. Çkl. Es. Kc. Zn. Ks. Cr. Sm. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Rz. Ar. Kr. Dy. Gaz. Ur. Hat. Sv. Nğ. Kn. İç. Ant. Mğ. Krk.)
çenge
Sözlük1. Avuç, el (Kr. Bt. Kerkük) 2. Çene (Tr. Gm. Ar. Ezm.)
kekeç
Sözlük1. Kekeme (Af. Isp. Dz. Mn. Es. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. To. Or. Gm. Gr. Ar. Kr. MI. Gaz. Mr. Hat. Ur. Sv. Yz. Ank. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. Ant. Krk.) 2. Çene (Ay.)