tufa
1. Çene ya da çene kemiği (Ks. Sn. Sm.) 2. Çöplük (Rz.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görabraş
1. Çilli ve çopur yüzlü, sarı saçli, açık renkli gözlü adam (Isp. İz. Çkl. Es. Çkr. Sn. Ar. Gaz. Kn. Ic. Ank.) 2. Yüzü, vucudu lekeli adam (iz. Brs. Isp. Ama. Tr. Rz. Sr. Gaz. Hat. Ada. Ed. Krk.) 3. Sert huylu, ters (...
arık
1. Zayıf, ciliz, sıska (Af. Us. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Çkl. Ba. Brs. Bil. Es. Sk. Bo. ist. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sm. Sn. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Ar. Rz. Kr. Ezm. Ağ. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. ...
aruk
Zayif, cilız, sıska (Brs. Zn. Ks. Sn. Sm. To. Or. Gr. Tr. Rz. Sv. Ant.)
temre
Derinin mantar hastaliği, temriye (Af. Isp. Dz. Iz. Mn. Ba. Es. Kc. Bo. Sk. Ks. Sn. Sm. Or. Gr. Rz. MI. Ank. Ky. Kn. Nġ. Krk. Çkl. Kü.)
munzur
1. Burun (Sm. Tr. Gm. Rz.) 2. Çene (Rz.)
yılancık
1. Kemik veremi (isp. Dz. iz. Sm. Ar. Kr. Hat. Ky. Ng. Kn. İç. Kıb.) 2. Erizipel, yüzde şişme biçiminde görülen bir hastalik (Mn. Sm. Ama. Sv.) 3. Kasıkta, kol ałtında ya da boyunda şişkinlik yaparak beliren bir hasta...
Benzer içerikler
abraş
Sözlük1. Çilli ve çopur yüzlü, sarı saçli, açık renkli gözlü adam (Isp. İz. Çkl. Es. Çkr. Sn. Ar. Gaz. Kn. Ic. Ank.) 2. Yüzü, vucudu lekeli adam (iz. Brs. Isp. Ama. Tr. Rz. Sr. Gaz. Hat. Ada. Ed. Krk.) 3. Sert huylu, ters (...
arık
Sözlük1. Zayıf, ciliz, sıska (Af. Us. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Çkl. Ba. Brs. Bil. Es. Sk. Bo. ist. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sm. Sn. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Ar. Rz. Kr. Ezm. Ağ. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. ...
aruk
SözlükZayif, cilız, sıska (Brs. Zn. Ks. Sn. Sm. To. Or. Gr. Tr. Rz. Sv. Ant.)
temre
SözlükDerinin mantar hastaliği, temriye (Af. Isp. Dz. Iz. Mn. Ba. Es. Kc. Bo. Sk. Ks. Sn. Sm. Or. Gr. Rz. MI. Ank. Ky. Kn. Nġ. Krk. Çkl. Kü.)
munzur
Sözlük1. Burun (Sm. Tr. Gm. Rz.) 2. Çene (Rz.)
yılancık
Sözlük1. Kemik veremi (isp. Dz. iz. Sm. Ar. Kr. Hat. Ky. Ng. Kn. İç. Kıb.) 2. Erizipel, yüzde şişme biçiminde görülen bir hastalik (Mn. Sm. Ama. Sv.) 3. Kasıkta, kol ałtında ya da boyunda şişkinlik yaparak beliren bir hasta...
eyin
Sözlük1. Vücut, beden (Dz. Ks. Sn. To. Or. Kr. Ank.) 2. Sırt, arka (Dz. Ks. Sn. To. Or. Kr. Ank.) 3. Göğüs kemiği (ist.)
sal
Sözlük1. Hasta. yaralı ya da ölü taşınan sedye (Af. Is. Brd. Bo. Ks. Gr. iç. Nğ. Kn.) 2. Tabut (Isp. Brd. Dz. Mn. Ckr. Sn. Or. Sv. Ank. Nğ. Kn. Mğ.) 3. Salgın hastalık (Çkl. Ama.) 4. ishal (Sm.)