peleş
1. Zayıf, çelimsiz (Ar.) 2. Solak (Ar.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü gördıngış
1. Zayıf, çelimsiz kimse (Nğ.) 2. Kel, saçı dökülmüş (Af.)
gedeş
1. Çelimsiz, zayıf, cüce (Dz.) 2. Karni şiş, hastalıklı (Isp. Brd. Mn.)
börtük
1. Zayıf, çelimsiz (Ks. Or.) 2. Yara, bere (Brd. Kü. Ks. Zn. To. Ama. Sn.)
dıngır
1. Zayıf, çelimsiz. et tutmayan kimse (Isp.) 2. Kel, saçı dökülmüş (Sm. Sv. Yz. Kn.) 3. Uyuz hastalığı (Dz.)
hıra
1. Cıliz, celimsiz, siska (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Brs. Zn. Çkr. Sm. Ama. To. Or. Tr. Gm. Ar. Dy. El. MI. Ur. Gaz. Hat. Sv. Ank. Nş. Kn. Ada. Mğ.) 2. Obur (Isp. Çkl. Ant.) 3. Frengi çıbanı (Zn. Ks.)
gede
1. Çelimsiz, zayıf, cüce kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Iz. Sv. Ank. Mn. Mğ.) 2. Karnı şiş hastalıklı kimse (Isp. Brd. Dz. Bil. Kn. Ant. Mğ.) 3. Erkek çocuğu (Brs. Kr. Bt. Mş.)
Benzer içerikler
dıngış
Sözlük1. Zayıf, çelimsiz kimse (Nğ.) 2. Kel, saçı dökülmüş (Af.)
gedeş
Sözlük1. Çelimsiz, zayıf, cüce (Dz.) 2. Karni şiş, hastalıklı (Isp. Brd. Mn.)
börtük
Sözlük1. Zayıf, çelimsiz (Ks. Or.) 2. Yara, bere (Brd. Kü. Ks. Zn. To. Ama. Sn.)
dıngır
Sözlük1. Zayıf, çelimsiz. et tutmayan kimse (Isp.) 2. Kel, saçı dökülmüş (Sm. Sv. Yz. Kn.) 3. Uyuz hastalığı (Dz.)
hıra
Sözlük1. Cıliz, celimsiz, siska (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Brs. Zn. Çkr. Sm. Ama. To. Or. Tr. Gm. Ar. Dy. El. MI. Ur. Gaz. Hat. Sv. Ank. Nş. Kn. Ada. Mğ.) 2. Obur (Isp. Çkl. Ant.) 3. Frengi çıbanı (Zn. Ks.)
gede
Sözlük1. Çelimsiz, zayıf, cüce kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Iz. Sv. Ank. Mn. Mğ.) 2. Karnı şiş hastalıklı kimse (Isp. Brd. Dz. Bil. Kn. Ant. Mğ.) 3. Erkek çocuğu (Brs. Kr. Bt. Mş.)
luk
SözlükÇelimsiz (Ar.)
sallak
SözlükÇelimsiz (Ar.)