şafla

1. Mide, işkembe (Tr. Gm.) 2. Salya (Bt.)

1. Burun (Sm. Tr. Gm. Rz.) 2. Çene (Rz.)

1. Dudak (Rz.) 2. Burun (Tr. Rz.) 3. Kadının cinsel organı (Mr.)

Salya (Rz.)

Salya (Rz.)

Salyalı (Tr.)

1. Mide, işkembe (Tr. Gm.) 2. Salya (Bt.)

1. Burun (Sm. Tr. Gm. Rz.) 2. Çene (Rz.)

1. Dudak (Rz.) 2. Burun (Tr. Rz.) 3. Kadının cinsel organı (Mr.)

Salya (Rz.)

Salya (Rz.)

Salyalı (Tr.)

1. Çilli ve çopur yüzlü, sarı saçli, açık renkli gözlü adam (Isp. İz. Çkl. Es. Çkr. Sn. Ar. Gaz. Kn. Ic. Ank.) 2. Yüzü, vucudu lekeli adam (iz. Brs. Isp. Ama. Tr. Rz. Sr. Gaz. Hat. Ada. Ed. Krk.) 3. Sert huylu, ters (...

1. Karnı şiş olan kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Bo. Or. Rz. Yz. Ank. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Büyük başlı kimse (Or.) 3. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Dz. Çkl. Bo. Zn. Ks. Sm. Ama. Or. Tr. Ur. Sv. Ank. Krş. Nğ. Kn.)