sınıhçı

Kırık, çıkık bağlayan kimse (Isp. Bo. Ama. Gr. Ar. Ezm. Ezc. Vn. MI. Mr. Sv. Krş. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. Mğ.)

1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...

1. Kırik, çıkık (Brs. Ama. Gr. Kr. Ezc. Vn. Dy. Ur. Gaz. Mr. Krş. Nğ. Kn. Ant.) 2. Soluk, renksiz (beniz) (ist. Çkl. Ed. Tk.)

Dişleri dışarı doğru çıkık olan kimse (Ay. iz. Ba. Es. Çkr. Mr. Hat. Sv. Yz. Kn. Iç.)

Gözleri yapı olarak dışarı çıkık olan kimse (Kr.)

Dudağı yarali, pis kimse (Kr. Yz. Krş.)

Kırık, çıkık bağlayan kimse (Isp. Bo. Ama. Gr. Ar. Ezm. Ezc. Vn. MI. Mr. Sv. Krş. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. Mğ.)

1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...

1. Kırik, çıkık (Brs. Ama. Gr. Kr. Ezc. Vn. Dy. Ur. Gaz. Mr. Krş. Nğ. Kn. Ant.) 2. Soluk, renksiz (beniz) (ist. Çkl. Ed. Tk.)

Dişleri dışarı doğru çıkık olan kimse (Ay. iz. Ba. Es. Çkr. Mr. Hat. Sv. Yz. Kn. Iç.)

Gözleri yapı olarak dışarı çıkık olan kimse (Kr.)

Dudağı yarali, pis kimse (Kr. Yz. Krş.)

1. Cinsel sapık erkek (Gaz. Krş. Ky Nğ.) 2. Kötü kadın, isterik kadın (Bil. Ama. Yz.) 3. İhtiyar ve güçsüz kimse (Gr. Gm. Kr. Ezm. Ezc.)

Kırık ve çıkık kemikleri yerine getirip sarma, bağlama becerisi (Nğ.)