sınıkçılık

Oynak kemikleri ya da kırık kemikleri birbirine sürerek ses çıkarmak (Kc. Ks. Tr. Nğ. Kn.)

Kırık, çıkık bağlayan kimse (Isp. Bo. Ama. Gr. Ar. Ezm. Ezc. Vn. MI. Mr. Sv. Krş. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. Mğ.)

1. Kırik, çıkık (Brs. Ama. Gr. Kr. Ezc. Vn. Dy. Ur. Gaz. Mr. Krş. Nğ. Kn. Ant.) 2. Soluk, renksiz (beniz) (ist. Çkl. Ed. Tk.)

1. Bebek, süt cocuğu (Mğ.) 2. Bebeklikten çıkmış çocuk (Dz. Mn. ist Kn. Mğ.) 3. Bel ağrılarında, kırık ve çıkık tedavisinde kullanılan iç yağı ve karasakız karışımı yakı (MI. Hat. Sv. iç).

Zayıf, kemikleri çıkmış ve çıplak (Nğ.)

1. Bebeklikten çıkmış çocuk (Uş. Isp. Dz. Ba. Kü. İst. Çkr. Nğ. Mğ. Brd. iz. Mn. Çr. Ay. Kn.) 2. Zayıf çocuk (Isp.) 3. Bel ağrılarında, kırık ve çıkıkların tedavısinde kullanılan iç yağı ve kara sakız karışımi yakı (M...

Çoğunlukla yaralanma sonucu olarak, bir eklemdeki iki kemiğin tamamen yerinden çıkarak birbiriyle temasını kaybetmesi.

Oynak kemikleri ya da kırık kemikleri birbirine sürerek ses çıkarmak (Kc. Ks. Tr. Nğ. Kn.)

Kırık, çıkık bağlayan kimse (Isp. Bo. Ama. Gr. Ar. Ezm. Ezc. Vn. MI. Mr. Sv. Krş. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. Mğ.)

1. Kırik, çıkık (Brs. Ama. Gr. Kr. Ezc. Vn. Dy. Ur. Gaz. Mr. Krş. Nğ. Kn. Ant.) 2. Soluk, renksiz (beniz) (ist. Çkl. Ed. Tk.)

Bir kemikte tekrarlayan titreşime bağlı olarak görülen bir kırık.

Boy kısalığına yol açan nadir bir genetik kemik gelişme bozukluğu.

Radyusun alt ucunda, üst ucunda ya da gövdesinde oluşan, sık rastlanan bir kirık tipi.

Eklemler aşırı baskıya ve günlük aşınmaya maruz kalır ve bu durum, onları yaralanmaya eğilimli kılar.