teneşir horozı
Çok zayıf kimse (Nğ.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görölez
1. Güçsüz, bitkin kimse (Ay. Ezc. Nğ. İç.) 2. Çok zayıf, sıska, cılız (Nğ. İç.)
hiyet
Çok zayıf kimse (Nğ.)
dingarca
Çok zayıf, kuru kimse (Nğ.)
tiril
Zayıf, kansız, cansız kimse (Mn. Kc. Ank. Nğ.)
dıngış
1. Zayıf, çelimsiz kimse (Nğ.) 2. Kel, saçı dökülmüş (Af.)
tırıl
Zayıf, kanşız, cansız kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Mn. Kc. Tr. Sv. Ank. Nğ. Ada.)
Benzer içerikler
ölez
Sözlük1. Güçsüz, bitkin kimse (Ay. Ezc. Nğ. İç.) 2. Çok zayıf, sıska, cılız (Nğ. İç.)
hiyet
SözlükÇok zayıf kimse (Nğ.)
dingarca
SözlükÇok zayıf, kuru kimse (Nğ.)
tiril
SözlükZayıf, kansız, cansız kimse (Mn. Kc. Ank. Nğ.)
dıngış
Sözlük1. Zayıf, çelimsiz kimse (Nğ.) 2. Kel, saçı dökülmüş (Af.)
tırıl
SözlükZayıf, kanşız, cansız kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Mn. Kc. Tr. Sv. Ank. Nğ. Ada.)
çorlu
Sözlük1. Hastalıkli, dertli, illetli (Isp. Dz. Ay. Mn. Çr. Sm. Ama. To. Or. Ar. Kr. Ezm. Dy. MI. Mr. Hat. Sv. Ank. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ant. Krk. Ada.) 2. Akılsız, deli (Isp.) 3. Vücutca tam olgunlaşmamış zayıf kimse (EI.) 4. Tu...
kurada
Sözlük1. Gelişmemiş, zayıf, cılız insan ya da hayvan (Isp. Es. Zn. Ama. Or. Ar. Mr. Ng. iç. Krk. Çr.) 2. Dayanıksız, güçsüz kimse (Kn. İç.)