tıkış

1. Ön dişleri olmayan ya da eksik olan kimse (Bo.) 2. Çenesi çıkık olan kimse (Çr.) 3. Konak, çocukların başındaki kepek (Ada.)

Gözleri yapı olarak dışarı çıkık kimse (Çr. Kn. Íç. Es. Bo. Sv. Ky. Ada. Ant.)

Kırık, çıkık bağlayan kimse (Isp. Bo. Ama. Gr. Ar. Ezm. Ezc. Vn. MI. Mr. Sv. Krş. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. Mğ.)

1. Başı büyük, anlağı genişlemiş (kimse) (Ky.) 2. Çıkık alınlı (Mn.) 3. İki üç yaşında çocuk (Ed.)

1. Büyük dişli kimse (Ks.) 2. Düzgün, beyaz dişli kimse (Kn.) 3. Alt ya da üst çenesi uzun kimse (Af. Kü. Es. Çkr. Ank.) 4. Ön dişleri öne doğru çıkık kimse (Af.)

1. Kendisi zayıf, karnı hastalıktan şişmiş kimse (Kn.) 2. Ağzı büyük, elmacık kemikleri çıkık, fırlak dişli kimse (Kn.)

1. Ön dişleri olmayan ya da eksik olan kimse (Bo.) 2. Çenesi çıkık olan kimse (Çr.) 3. Konak, çocukların başındaki kepek (Ada.)

Gözleri yapı olarak dışarı çıkık kimse (Çr. Kn. Íç. Es. Bo. Sv. Ky. Ada. Ant.)

Kırık, çıkık bağlayan kimse (Isp. Bo. Ama. Gr. Ar. Ezm. Ezc. Vn. MI. Mr. Sv. Krş. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. Mğ.)

1. Başı büyük, anlağı genişlemiş (kimse) (Ky.) 2. Çıkık alınlı (Mn.) 3. İki üç yaşında çocuk (Ed.)

1. Büyük dişli kimse (Ks.) 2. Düzgün, beyaz dişli kimse (Kn.) 3. Alt ya da üst çenesi uzun kimse (Af. Kü. Es. Çkr. Ank.) 4. Ön dişleri öne doğru çıkık kimse (Af.)

1. Kendisi zayıf, karnı hastalıktan şişmiş kimse (Kn.) 2. Ağzı büyük, elmacık kemikleri çıkık, fırlak dişli kimse (Kn.)

1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...

Gözleri dışarı çıkık olan kimse (Gr.)