yağ tulumu

1. Şişman, etli, yağli, tıkız, dolgun (Brd. Dz. Ba. Çkl. Brs. Es.,Ist. Sm. Gaz. Sv. Nğ. Ic. Ant. Krk. Bo. Ama. Hat. Yz. Kn. Isp. Gm.) 2. Azmış, iltihaplanmış yara (Kü.)

Çok yağli, şişman kimse ya da hayvan hakkında kullanılır (Bo.)

1. iri, şişman, hantal (Brd. Dz. Mn. Nğ. İç.) 2. Obur, çok yiyen (Dz. Yz. Nğ. Ada.)

Şişman etli, yağlı (Ar.)

1. iri, sişman, hantal (Isp. Dn. Ay. Çkl. Zn. Gr. To. Gm. Mr. Gaz. Yz. Ky. Kn. Nğ. Sv.) 2. Obur, çok yiyen (Sv. Yz.)

1. Akan kanı durdurmak için kullanılan bir bitki (ist.) 2. Abłak yüz (Bo. Nğ.) 3. Şişman ama güçsüz (Nğ. Kn. Ada. İç.) 4. Yanakları dolgun ve şişman kimse (iç.)

1. Şişman, etli, yağli, tıkız, dolgun (Brd. Dz. Ba. Çkl. Brs. Es.,Ist. Sm. Gaz. Sv. Nğ. Ic. Ant. Krk. Bo. Ama. Hat. Yz. Kn. Isp. Gm.) 2. Azmış, iltihaplanmış yara (Kü.)

Çok yağli, şişman kimse ya da hayvan hakkında kullanılır (Bo.)

1. iri, şişman, hantal (Brd. Dz. Mn. Nğ. İç.) 2. Obur, çok yiyen (Dz. Yz. Nğ. Ada.)

Sebore, yağ bezelerinin yağlı salgısı olan sebumun aşırı salgılanmasını içeren çeşitli yaygın deri hastalıklarını kapsayan bir terimdir.

Şişman etli, yağlı (Ar.)

1. iri, sişman, hantal (Isp. Dn. Ay. Çkl. Zn. Gr. To. Gm. Mr. Gaz. Yz. Ky. Kn. Nğ. Sv.) 2. Obur, çok yiyen (Sv. Yz.)

1. Akan kanı durdurmak için kullanılan bir bitki (ist.) 2. Abłak yüz (Bo. Nğ.) 3. Şişman ama güçsüz (Nğ. Kn. Ada. İç.) 4. Yanakları dolgun ve şişman kimse (iç.)

Bir şeker ve fosfata grubuna bağlanan bir bazdan olusur.