yalkı
ince, zayıf (Bil.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görkımıt
Zayıf (Bil.)
ingırız
Zayıf, cıliz, hastalıklı (Isp. Bil. Nğ.)
çötün
Zayıf, cılız insan ya da hayvan (Kü. Bil. Es. Kn.)
gede
1. Çelimsiz, zayıf, cüce kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Iz. Sv. Ank. Mn. Mğ.) 2. Karnı şiş hastalıklı kimse (Isp. Brd. Dz. Bil. Kn. Ant. Mğ.) 3. Erkek çocuğu (Brs. Kr. Bt. Mş.)
arık
1. Zayıf, ciliz, sıska (Af. Us. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Çkl. Ba. Brs. Bil. Es. Sk. Bo. ist. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sm. Sn. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Ar. Rz. Kr. Ezm. Ağ. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. ...
çalaf
ince, zayıf (Kü.)
Benzer içerikler
kımıt
SözlükZayıf (Bil.)
ingırız
SözlükZayıf, cıliz, hastalıklı (Isp. Bil. Nğ.)
çötün
SözlükZayıf, cılız insan ya da hayvan (Kü. Bil. Es. Kn.)
gede
Sözlük1. Çelimsiz, zayıf, cüce kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Iz. Sv. Ank. Mn. Mğ.) 2. Karnı şiş hastalıklı kimse (Isp. Brd. Dz. Bil. Kn. Ant. Mğ.) 3. Erkek çocuğu (Brs. Kr. Bt. Mş.)
arık
Sözlük1. Zayıf, ciliz, sıska (Af. Us. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Çkl. Ba. Brs. Bil. Es. Sk. Bo. ist. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sm. Sn. Ama. To. Or. Gr. Tr. Gm. Ar. Rz. Kr. Ezm. Ağ. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank. Ky. Krş. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. ...
çalaf
Sözlükince, zayıf (Kü.)
cingöz
Sözlükince, zayıf (Sv.)
dalağan
Sözlükince, zayıf (Gaz.)