zukön

1. Büyümemiş, gelişmemiş kimse (Rz.) 2. Hastalıklı kimse (Or.) 3. Nezle (To.)

1. Yarası kapanmak (Rz.) 2. Ağrısı dinmek (Rz.)

1. Burun (Sm. Tr. Gm. Rz.) 2. Çene (Rz.)

1. Eğri (bacak için) (Rz.) 2. Karabasan, kâbus (Rz.)

1. Dudak (Rz.) 2. Burun (Tr. Rz.) 3. Kadının cinsel organı (Mr.)

1. Yürümesi gerektiği halde yürüyemeyen çocuk (Af.) 2. Sağır dilsiz (Rz.) 3. Aptal (Rz.)

1. Büyümemiş, gelişmemiş kimse (Rz.) 2. Hastalıklı kimse (Or.) 3. Nezle (To.)

1. Yarası kapanmak (Rz.) 2. Ağrısı dinmek (Rz.)

1. Burun (Sm. Tr. Gm. Rz.) 2. Çene (Rz.)

1. Eğri (bacak için) (Rz.) 2. Karabasan, kâbus (Rz.)

1. Dudak (Rz.) 2. Burun (Tr. Rz.) 3. Kadının cinsel organı (Mr.)

1. Yürümesi gerektiği halde yürüyemeyen çocuk (Af.) 2. Sağır dilsiz (Rz.) 3. Aptal (Rz.)

1. Çilli ve çopur yüzlü, sarı saçli, açık renkli gözlü adam (Isp. İz. Çkl. Es. Çkr. Sn. Ar. Gaz. Kn. Ic. Ank.) 2. Yüzü, vucudu lekeli adam (iz. Brs. Isp. Ama. Tr. Rz. Sr. Gaz. Hat. Ada. Ed. Krk.) 3. Sert huylu, ters (...

Büyümek (Rz.)