Kiriklar
KIRIKLAR
Kemiklerdeki kırılmaya fraktür denir. Vücuttaki herhangi bir kemik kırılabilir; ancak bazı kemikler korunmasız konumları nedeniyle (örneğin kolların ve bacakların uzun kemikleri) diğerlerine oranla daha sık kırılırlar. Kırıkların çoğu yaralanma veya kaza sonucunda oluşur. Bazen bir kemik tekrarlanan küçük zorlanmalar sonucunda kırılır. Bazı kemikler ise, örneğin kemik erimesi gibi kemik hastalıkları nedeniyle zayıfladıkları için kırılmaya daha yatkındırlar. Birçok kırık türü vardır. Bütünüyle kırılmada, kemiğin iki tarafı tamamen birbirinden ayrılır. Tam olmayan bir kırıkta iki taraf kısmen ayrılır.
Bir çocuğun uzun kemiğindeki tam olmayan kırık, genellikle yeşil ağaç kırığı olarak adlandırılır. Eğer kırık olan bölgede ikiden fazla kemik parçası varsa, buna parçalı kırık denir. Eğer kırılan kemik deriyi yırtıp havayla temas ettiyse buna açık kırık denir; eğer deriyi yırtmadıysa buna basit veya kapalı kırık denir. Birbirine geçmiş kırık veya sıkışma kırığı, kemiğin üzerine aşırı baskı yüklenmesinden ortaya çıkar. Baskı kırığı kemiğin üzerine uzun ve tekrar eden baskıdan, genellikle egzersizden dolayı oluşan kirıktır. Patolojik kırık, oestoropoz veya tümör gibi bir hastalık nedeniyle zayıflayan veya zarar gören kemikte oluşan bir kırıktır; yaralanmanın kendisi küçük olabilir.
Sıkışma kırığı bunun bir örneğidir. Kırığın belirtileri ve işaretleri kırık bölgesinde acı, şişlik, şekilsizlik, hareketlerde zayıflık ve etkilenen kısımlarda ağırlık taşıyamamadır. Kırığın çevresindeki atardamarlar, kanamaya ve çürüğe neden olabilecek şekilde zarar görmüş olabilir. Özellikle kol veya bacaklarda meydana gelen kırıklarda nabız kaybı; el ve ayaklarda soğukluk ve beyazlık olabilir. Bazen kırığın çevresindeki sinirler de zarar görmüş olabilir; bu durumda kırığın altındaki el ve ayaklarda uyuşukluk, ürperti veya felç olabilir Kırık röntgende açıkça görülebilir. Kırığın
Benzer tıbbi terimler
Tümünü görFovea
Yüksek yoğunlukta ışığa-duyarlı hücre içeren ve retinanın merkezinin kenarında konumlanmış olan bir bölgedir.
Epifiz kırığı
Epifizin (bir uzun kemiğin uç kısmı) diafizle (kemiğin ana gövdesi) birleştiği noktada bir fraktür (kırık).
Tutmak
Elin nesneleri sıkıca tutma kabiliyeti.
Önkol iç yan kemiği
-Önkol dış yan kemiği Önkol kırığı (Colles tip) deri kızarır.
Köprücükkemiği
Köprücükkemiği omuz ekleminin sabitlenmesine yardımcı olur.
Humerus kırığı
Humerus (üst kol kemiği) özellikle yaşlı insalarda en sık boynundan kırılır (kemiğin üst kısmı da başın altında).
Benzer içerikler
Fovea
Tıbbi terimYüksek yoğunlukta ışığa-duyarlı hücre içeren ve retinanın merkezinin kenarında konumlanmış olan bir bölgedir.
Epifiz kırığı
Tıbbi terimEpifizin (bir uzun kemiğin uç kısmı) diafizle (kemiğin ana gövdesi) birleştiği noktada bir fraktür (kırık).
Tutmak
Tıbbi terimElin nesneleri sıkıca tutma kabiliyeti.
Önkol iç yan kemiği
Tıbbi terim-Önkol dış yan kemiği Önkol kırığı (Colles tip) deri kızarır.
Köprücükkemiği
Tıbbi terimKöprücükkemiği omuz ekleminin sabitlenmesine yardımcı olur.
Humerus kırığı
Tıbbi terimHumerus (üst kol kemiği) özellikle yaşlı insalarda en sık boynundan kırılır (kemiğin üst kısmı da başın altında).
Sinüs, yüz
Tıbbi terimParanazal sinüs olarak da adlandırılan, burnu çevreleyen kemiklerdeki hava dolu boşluklardan her biri.
Gray (gy)
Tıbbi terimRadyasyon dozajını gösteren bir SI ünitesi (Uluslar arası Üniteler Sisteminin parçasi).