çaltak

1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...

1. Peltek, kekeme (Brs.) 2. Düztaban (Brs.) 3. Eğri bacaklı (Dz. Ama. Gm. Nğ.) 4. Eğri bacaklı insanın yürüyüşü için (Ay Mn. Bo. Ama. Nğ.)

Eğri yürüyen, yürürken bacaklan dolaşan kimse (Ky. Kn.)

Çarpık, eğri, yalpalayarak yürüyüş, ördek yürüyüşü (Mn. Ank. Ky.)

Eğri büyrü bacaklı, yıkıla yıkıla yürüyen kimse (Ky. Kn.)

1. Eğri burunlu (kimse) (Sm.) 2. Çok küçük, yavru (insan ya da hayvan için) (Ky.)

1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...

1. Peltek, kekeme (Brs.) 2. Düztaban (Brs.) 3. Eğri bacaklı (Dz. Ama. Gm. Nğ.) 4. Eğri bacaklı insanın yürüyüşü için (Ay Mn. Bo. Ama. Nğ.)

Eğri yürüyen, yürürken bacaklan dolaşan kimse (Ky. Kn.)

Çarpık, eğri, yalpalayarak yürüyüş, ördek yürüyüşü (Mn. Ank. Ky.)

Eğri büyrü bacaklı, yıkıla yıkıla yürüyen kimse (Ky. Kn.)

1. Eğri burunlu (kimse) (Sm.) 2. Çok küçük, yavru (insan ya da hayvan için) (Ky.)

1. Eğri (bacak için) (Rz.) 2. Karabasan, kâbus (Rz.)

1. El ya da ayağı sakat olan kimse, kötürüm, colak (Af. Es. Çkr. Sm. Mr. Sv. Yz. Ank. Krş. Nş. Ky. Ada. Ant.) 2. Parmaklari kısa ve küt olan kimse (Ank. Ky. Nğ. Kn.) 3. Beş yaşına kadar yürüyemeyen çocuk (iz.) 4. Eğri...