dilacan

Zayıf, ince insan ya da hayvan (Sm. Nğ. Ada. İç.)

Çok zayıf insan ya da hayvan (Uş. Ay. Ba. Bo. Nğ.)

1. Çok zayıf insan ya da hayvan (Ns. Nğ.) 2. Sümük (Krş. Kn.)

Zayıf, kuru, etsiz insan ya da hayvan (iz. Ba. Brs. Es. Gr. Nğ. Mğ.)

Zayıf, hastalıklı cılız insan, hayvan ya da bitki (Isp. Dz. Çkl. Ks. Çr. To. Ky. Nğ.)

1. Gelişmemiş, zayıf, cılız insan ya da hayvan (Isp. Es. Zn. Ama. Or. Ar. Mr. Ng. iç. Krk. Çr.) 2. Dayanıksız, güçsüz kimse (Kn. İç.)

Zayıf, ince insan ya da hayvan (Sm. Nğ. Ada. İç.)

Çok zayıf insan ya da hayvan (Uş. Ay. Ba. Bo. Nğ.)

1. Çok zayıf insan ya da hayvan (Ns. Nğ.) 2. Sümük (Krş. Kn.)

Zayıf, kuru, etsiz insan ya da hayvan (iz. Ba. Brs. Es. Gr. Nğ. Mğ.)

Zayıf, hastalıklı cılız insan, hayvan ya da bitki (Isp. Dz. Çkl. Ks. Çr. To. Ky. Nğ.)

1. Gelişmemiş, zayıf, cılız insan ya da hayvan (Isp. Es. Zn. Ama. Or. Ar. Mr. Ng. iç. Krk. Çr.) 2. Dayanıksız, güçsüz kimse (Kn. İç.)

1. Çok zayıf insan ya da hayvan (Isp. Ks.) 2. ihtiyarlıktan titreyerek yürüyen insan ya da hayvan (Çr.)

Çok zayıf insan ya da hayvan (Mğ.)