donralı

1. Başı kel kimse (Çkr.) 2. Yerinde duramayan, hareketli kimse (Dz. To.) 3. Aptal kimse (Çkr.)

1. Kendisi zayıf, karnı hastalıktan şişmiş kimse (Kn.) 2. Ağzı büyük, elmacık kemikleri çıkık, fırlak dişli kimse (Kn.)

1. Karnı şiş olan kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Bo. Or. Rz. Yz. Ank. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Büyük başlı kimse (Or.) 3. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Dz. Çkl. Bo. Zn. Ks. Sm. Ama. Or. Tr. Ur. Sv. Ank. Krş. Nğ. Kn.)

Başı ve ağzı büyük, sesi kalın kimse (Çr.)

Zayıflık ve ihtiyarlıktan başı çöküp omuzları kalkmış durumda yürüyen kimse (Çr.)

1. Deli, delişmen (Isp. Brd. Dz. Iz. Ba. Ama. Tr. Ar. Ezm. Sv. Kn. İç. Mğ. Krk.) 2. Sarhoş (Es.) 3. Saralı kimse (iz. Zn. Sv. Kn. ic.) 4. Inmeli, felçli kimse (Dz.)

1. Başı kel kimse (Çkr.) 2. Yerinde duramayan, hareketli kimse (Dz. To.) 3. Aptal kimse (Çkr.)

1. Kendisi zayıf, karnı hastalıktan şişmiş kimse (Kn.) 2. Ağzı büyük, elmacık kemikleri çıkık, fırlak dişli kimse (Kn.)

1. Karnı şiş olan kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Bo. Or. Rz. Yz. Ank. Kn. Ada. Ant. Mğ.) 2. Büyük başlı kimse (Or.) 3. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Dz. Çkl. Bo. Zn. Ks. Sm. Ama. Or. Tr. Ur. Sv. Ank. Krş. Nğ. Kn.)

Başı ve ağzı büyük, sesi kalın kimse (Çr.)

Zayıflık ve ihtiyarlıktan başı çöküp omuzları kalkmış durumda yürüyen kimse (Çr.)

1. Deli, delişmen (Isp. Brd. Dz. Iz. Ba. Ama. Tr. Ar. Ezm. Sv. Kn. İç. Mğ. Krk.) 2. Sarhoş (Es.) 3. Saralı kimse (iz. Zn. Sv. Kn. ic.) 4. Inmeli, felçli kimse (Dz.)

1. Başı büyük, anlağı genişlemiş (kimse) (Ky.) 2. Çıkık alınlı (Mn.) 3. İki üç yaşında çocuk (Ed.)

Başı dönmek (Kn.)