gönnük
Çok zayıf, cılız (Kn.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görgöbelle
1. Zekâsı az gelişmiş olan (Brd.) 2. Çok zayıf, güçsüz, cılız (Kn. İç.)
tırnış
Zayıf, cılız (Kn.)
tırtas
Zayif, cılız (Kn.)
diğdir
Zayıf, cılız kimse (Kn.)
mırık
1. Yüz, çehre (Af. Isp. Dz. Kü. Çr. Ama. Kn.) 2. Zayıf, cıliz, hastalıklı (Sm. Or.) 3. Topal (Ada.) 4. Sünnetçi (Brd. Kn.) 5. Temiz olmayan yer, çöplük (Kn.) 6. Pis (Mr.) 7. Kulak (Sv.)
çötün
Zayıf, cılız insan ya da hayvan (Kü. Bil. Es. Kn.)
Benzer içerikler
göbelle
Sözlük1. Zekâsı az gelişmiş olan (Brd.) 2. Çok zayıf, güçsüz, cılız (Kn. İç.)
tırnış
SözlükZayıf, cılız (Kn.)
tırtas
SözlükZayif, cılız (Kn.)
diğdir
SözlükZayıf, cılız kimse (Kn.)
mırık
Sözlük1. Yüz, çehre (Af. Isp. Dz. Kü. Çr. Ama. Kn.) 2. Zayıf, cıliz, hastalıklı (Sm. Or.) 3. Topal (Ada.) 4. Sünnetçi (Brd. Kn.) 5. Temiz olmayan yer, çöplük (Kn.) 6. Pis (Mr.) 7. Kulak (Sv.)
çötün
SözlükZayıf, cılız insan ya da hayvan (Kü. Bil. Es. Kn.)
caynaz
SözlükSıska, zayıf, cılız (Krş. Ky. Nğ. Kn. Çr Kr. Ada. Bo)
aydeş
Sözlük1. İğdiş (Dz.) 2. Zayıf, cılız (Isp. Brd. Dz. iz. Ba. Uş. Kn. Mğ.)