tırtas
Zayif, cılız (Kn.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görtırnış
Zayıf, cılız (Kn.)
diğdir
Zayıf, cılız kimse (Kn.)
gönnük
Çok zayıf, cılız (Kn.)
mırık
1. Yüz, çehre (Af. Isp. Dz. Kü. Çr. Ama. Kn.) 2. Zayıf, cıliz, hastalıklı (Sm. Or.) 3. Topal (Ada.) 4. Sünnetçi (Brd. Kn.) 5. Temiz olmayan yer, çöplük (Kn.) 6. Pis (Mr.) 7. Kulak (Sv.)
çötün
Zayıf, cılız insan ya da hayvan (Kü. Bil. Es. Kn.)
caynaz
Sıska, zayıf, cılız (Krş. Ky. Nğ. Kn. Çr Kr. Ada. Bo)
Benzer içerikler
tırnış
SözlükZayıf, cılız (Kn.)
diğdir
SözlükZayıf, cılız kimse (Kn.)
gönnük
SözlükÇok zayıf, cılız (Kn.)
mırık
Sözlük1. Yüz, çehre (Af. Isp. Dz. Kü. Çr. Ama. Kn.) 2. Zayıf, cıliz, hastalıklı (Sm. Or.) 3. Topal (Ada.) 4. Sünnetçi (Brd. Kn.) 5. Temiz olmayan yer, çöplük (Kn.) 6. Pis (Mr.) 7. Kulak (Sv.)
çötün
SözlükZayıf, cılız insan ya da hayvan (Kü. Bil. Es. Kn.)
caynaz
SözlükSıska, zayıf, cılız (Krş. Ky. Nğ. Kn. Çr Kr. Ada. Bo)
göbelle
Sözlük1. Zekâsı az gelişmiş olan (Brd.) 2. Çok zayıf, güçsüz, cılız (Kn. İç.)
aydeş
Sözlük1. İğdiş (Dz.) 2. Zayıf, cılız (Isp. Brd. Dz. iz. Ba. Uş. Kn. Mğ.)