tırnış
Zayıf, cılız (Kn.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görtırtas
Zayif, cılız (Kn.)
diğdir
Zayıf, cılız kimse (Kn.)
gönnük
Çok zayıf, cılız (Kn.)
mırık
1. Yüz, çehre (Af. Isp. Dz. Kü. Çr. Ama. Kn.) 2. Zayıf, cıliz, hastalıklı (Sm. Or.) 3. Topal (Ada.) 4. Sünnetçi (Brd. Kn.) 5. Temiz olmayan yer, çöplük (Kn.) 6. Pis (Mr.) 7. Kulak (Sv.)
çötün
Zayıf, cılız insan ya da hayvan (Kü. Bil. Es. Kn.)
caynaz
Sıska, zayıf, cılız (Krş. Ky. Nğ. Kn. Çr Kr. Ada. Bo)
Benzer içerikler
tırtas
SözlükZayif, cılız (Kn.)
diğdir
SözlükZayıf, cılız kimse (Kn.)
gönnük
SözlükÇok zayıf, cılız (Kn.)
mırık
Sözlük1. Yüz, çehre (Af. Isp. Dz. Kü. Çr. Ama. Kn.) 2. Zayıf, cıliz, hastalıklı (Sm. Or.) 3. Topal (Ada.) 4. Sünnetçi (Brd. Kn.) 5. Temiz olmayan yer, çöplük (Kn.) 6. Pis (Mr.) 7. Kulak (Sv.)
çötün
SözlükZayıf, cılız insan ya da hayvan (Kü. Bil. Es. Kn.)
caynaz
SözlükSıska, zayıf, cılız (Krş. Ky. Nğ. Kn. Çr Kr. Ada. Bo)
göbelle
Sözlük1. Zekâsı az gelişmiş olan (Brd.) 2. Çok zayıf, güçsüz, cılız (Kn. İç.)
aydeş
Sözlük1. İğdiş (Dz.) 2. Zayıf, cılız (Isp. Brd. Dz. iz. Ba. Uş. Kn. Mğ.)