işltgen
Kulak (Çkl.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görtolun
Kulak ile kaş arasındaki bölüm (Çkl.)
sak
1. Uykusu hafif kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. Or. Gaz. Mr. Sv. Ank. Nğ. Kn. Ada. Iç. Mğ.) 2. Çok iyi duyan kulak (Çkl. Es. İst. Sm. Ed.)
donanma
1. Bütün vücudu kaplayan, kırmızı benekler şeklinde beliren ve sonra sulu yara haline gelen hastalık (Dz. Iz. Çkl. Mğ.) 2. Vücutta çıkan şişler (Çkl.) 3. Çiçek hastalığı (Çkl.) 4. Dolama hastaliği, penaris (Hat.)
karaca
1. Pazi, koldaki kas kitlesi (Isp. Brd. Çkl. Kü. Çkr. Ank. Ant.) 2. Kol (Çkl.)
eslrlk
1. Kızgın, öfkeli (iz. Ba. Çkl. Çkr. Or. Kr. Sv. Ank. Ed. 2. Deli (Brd. Çkl. Bo. Ank.) 3. Sarhoş (Bo. Ist.)
bertilmek
1. Incinmek, burkulmak (Isp. Brd. Dz. Ay. Ba. Çkl. Brs. Kc. Zn. Ks. Or. Gr. Ezc. Nğ. Kn. iç. Ant. Ed. Krk.) 2. Berelenmek, yaralanmak (Or. Kn. Nğ.) 3. Morarmak (iç. Bo. Zn. Çkl.)
Benzer içerikler
tolun
SözlükKulak ile kaş arasındaki bölüm (Çkl.)
sak
Sözlük1. Uykusu hafif kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. Or. Gaz. Mr. Sv. Ank. Nğ. Kn. Ada. Iç. Mğ.) 2. Çok iyi duyan kulak (Çkl. Es. İst. Sm. Ed.)
donanma
Sözlük1. Bütün vücudu kaplayan, kırmızı benekler şeklinde beliren ve sonra sulu yara haline gelen hastalık (Dz. Iz. Çkl. Mğ.) 2. Vücutta çıkan şişler (Çkl.) 3. Çiçek hastalığı (Çkl.) 4. Dolama hastaliği, penaris (Hat.)
karaca
Sözlük1. Pazi, koldaki kas kitlesi (Isp. Brd. Çkl. Kü. Çkr. Ank. Ant.) 2. Kol (Çkl.)
eslrlk
Sözlük1. Kızgın, öfkeli (iz. Ba. Çkl. Çkr. Or. Kr. Sv. Ank. Ed. 2. Deli (Brd. Çkl. Bo. Ank.) 3. Sarhoş (Bo. Ist.)
bertilmek
Sözlük1. Incinmek, burkulmak (Isp. Brd. Dz. Ay. Ba. Çkl. Brs. Kc. Zn. Ks. Or. Gr. Ezc. Nğ. Kn. iç. Ant. Ed. Krk.) 2. Berelenmek, yaralanmak (Or. Kn. Nğ.) 3. Morarmak (iç. Bo. Zn. Çkl.)
oğunmak
Sözlük1. Soluğu kesilmek, tikanmak (Brd. Çkl. Vn. Ur. Sv.) 2. Çok ağlamaktan güçsüz kalmak, bayılır gibi ołmak, bayılmak (Brd. Dz. Çkl. Ko. MI. Gaz. Hat. Sv. Nğ.) 3. Acıyla kıvranmak (Isp. Gm. Hat.) 4. Üzülmek, yaptığına ac...
ımik
Sözlük1. Beyin (Af. Uş. Isp. Ay. iz. Mn. Ba. Bil. Kn. Tk.) 2. Kafatasının üst kısmı (Af. Ay. Çkl. Kü. El.) 3. Gırtlak (Dz. Ba. Çkl. Es. Kc. Sk. Bo. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sn. Ama. Or. Sv. Ank. Krş. Nş. Kn. Ada.)