tolun

Kulak (Çkl.)

1. Uykusu hafif kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. Or. Gaz. Mr. Sv. Ank. Nğ. Kn. Ada. Iç. Mğ.) 2. Çok iyi duyan kulak (Çkl. Es. İst. Sm. Ed.)

1. Pazi, koldaki kas kitlesi (Isp. Brd. Çkl. Kü. Çkr. Ank. Ant.) 2. Kol (Çkl.)

1. Vücudun yer yer kizarması ile beliren bir hastalık (Mn. Ba. Çkl. Es. Çkr.) 2. Dizlerden aşağıda çıkan yara (Ank.)

1. Hastaliğa, cine, periye karşı okuyup üfleme, afsunlama (Mn. Çkl. Sv. Nğ. Ada. ic.) 2. Hastalığı kocakarı ilaçları ile iyileştirme işi (Ada. İç.)

Ense ile baş arasındaki yer, omuz (Ur.)

Boyun, başı destekler ve başın hareket etmesine olanak tanır; nispeten sınırlı bir alanda çok sayıda önemli yapı içerir: omurların koruduğu omurilik, beyinle yüzü besleyen aiçin geçiş yolları.

Çinde dolaşımda olduğu karmaşık bir sistem oluşturur.

Kulak (Çkl.)

1. Uykusu hafif kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. Or. Gaz. Mr. Sv. Ank. Nğ. Kn. Ada. Iç. Mğ.) 2. Çok iyi duyan kulak (Çkl. Es. İst. Sm. Ed.)

1. Pazi, koldaki kas kitlesi (Isp. Brd. Çkl. Kü. Çkr. Ank. Ant.) 2. Kol (Çkl.)

PNÖMOKOKAL POLISAKKARIT SEROTIPLERI

Kulak zarı ile iç kulak arasındaki boş luk olan orta kulağın iltihabı (bkz.

Egzersiz sırasında kasların istemsiz kasılmasının neden olduğu kas krampları ağrılıdır.