külüklemek

1. Şaşı (Zn.) 2. Gözleri çok hareket eden kimse (Zn.)

1. Uyuşuk, yerinden kıpırdamak istemeyen (Zn. Ks.) 2. Basık, çökük, yayvan burunlu (İst. Zn.)

1. Incinmek, burkulmak (Isp. Brd. Dz. Ay. Ba. Çkl. Brs. Kc. Zn. Ks. Or. Gr. Ezc. Nğ. Kn. iç. Ant. Ed. Krk.) 2. Berelenmek, yaralanmak (Or. Kn. Nğ.) 3. Morarmak (iç. Bo. Zn. Çkl.)

1. Cıliz, celimsiz, siska (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Brs. Zn. Çkr. Sm. Ama. To. Or. Tr. Gm. Ar. Dy. El. MI. Ur. Gaz. Hat. Sv. Ank. Nş. Kn. Ada. Mğ.) 2. Obur (Isp. Çkl. Ant.) 3. Frengi çıbanı (Zn. Ks.)

Topal (Zn.)

Dilsiz (Zn.)

1. Şaşı (Zn.) 2. Gözleri çok hareket eden kimse (Zn.)

1. Uyuşuk, yerinden kıpırdamak istemeyen (Zn. Ks.) 2. Basık, çökük, yayvan burunlu (İst. Zn.)

1. Incinmek, burkulmak (Isp. Brd. Dz. Ay. Ba. Çkl. Brs. Kc. Zn. Ks. Or. Gr. Ezc. Nğ. Kn. iç. Ant. Ed. Krk.) 2. Berelenmek, yaralanmak (Or. Kn. Nğ.) 3. Morarmak (iç. Bo. Zn. Çkl.)

1. Cıliz, celimsiz, siska (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Brs. Zn. Çkr. Sm. Ama. To. Or. Tr. Gm. Ar. Dy. El. MI. Ur. Gaz. Hat. Sv. Ank. Nş. Kn. Ada. Mğ.) 2. Obur (Isp. Çkl. Ant.) 3. Frengi çıbanı (Zn. Ks.)

Topal (Zn.)

Dilsiz (Zn.)

Dizkapağı (Zn.)

Delikanlı (Zn.)