tıngaz

1. Gelişmemiş, zayıf, cılız insan ya da hayvan (Isp. Es. Zn. Ama. Or. Ar. Mr. Ng. iç. Krk. Çr.) 2. Dayanıksız, güçsüz kimse (Kn. İç.)

Zayıf, hastalıklı, cılız insan, hayvan ya da bitki (Dz. Mn.)

Dayanıksız insan ya da hayvan (ic.)

1. Kansız, zayıf insan (Mğ.) 2. Dayanıksız, güçsüz kimse (Ks.)

1. Çok zayıf insan ya da hayvan (Isp. Ks.) 2. ihtiyarlıktan titreyerek yürüyen insan ya da hayvan (Çr.)

Kuvvetten düşmüş, güçsüz insan ya da hayvan (Uş. Isp. Ay. iz. Mn. El.)

1. Gelişmemiş, zayıf, cılız insan ya da hayvan (Isp. Es. Zn. Ama. Or. Ar. Mr. Ng. iç. Krk. Çr.) 2. Dayanıksız, güçsüz kimse (Kn. İç.)

Zayıf, hastalıklı, cılız insan, hayvan ya da bitki (Dz. Mn.)

Dayanıksız insan ya da hayvan (ic.)

1. Kansız, zayıf insan (Mğ.) 2. Dayanıksız, güçsüz kimse (Ks.)

1. Çok zayıf insan ya da hayvan (Isp. Ks.) 2. ihtiyarlıktan titreyerek yürüyen insan ya da hayvan (Çr.)

Kuvvetten düşmüş, güçsüz insan ya da hayvan (Uş. Isp. Ay. iz. Mn. El.)

Kısırlaştırılmış insan ya da hayvan (Dz. Ay. Mn. Çkl. Sk. Bo. Zn. To. Kr. Mr. Ant. Mğ. Tk.)

iri yapıli, uzun insan ya da hayvan (Isp. Dz. Ay. Mn. Çkl. Bo. Ks. Sm. Mr. Hat. Nğ. Kn. Ant. Mğ.)