tıvgalı

1. Saraya benzer bir çeşit sinir hastaliğına tutulmuş kişi (Dz.) 2. Hastalıklı (Sv. Ky.) 3. Hastaliktan kurtulamayan kimse (Brd. Dz. Ba. Çkl. Kc. Sm. Ama. Or. Ky. Krk.)

Renksiz, cılız, zayıf, hastalıkli, yılgın (Es. Hat. Sv. Ky.)

Hastalıktan kurtulamayan kimse, hastalıkli, ağrılı sızılı (Brd. Kü. Krş. Ky. Nğ.)

Zayıf, hastalıklı cılız insan, hayvan ya da bitki (Isp. Dz. Çkl. Ks. Çr. To. Ky. Nğ.)

1. Hastalıklı çocuk (Mr.) 2. İshal, sürgün (Bt. Mr. Nğ.) 3. Zayıf, kansız, cansiz kimse (Af. Mn. Es. Sn. Ama. To. Mr. Krş. Ky. Kn. Ada.)

1. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Mn. Kü. Es. Çkr. Mr. Krş. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. Ant.) 2. Gebe (Af. Isp. iç. Ant.) 3. Gebelikte karın şişliği (Nğ.) 4. Karnı şiş, hastalıklı (Nğ.)

1. Saraya benzer bir çeşit sinir hastaliğına tutulmuş kişi (Dz.) 2. Hastalıklı (Sv. Ky.) 3. Hastaliktan kurtulamayan kimse (Brd. Dz. Ba. Çkl. Kc. Sm. Ama. Or. Ky. Krk.)

Renksiz, cılız, zayıf, hastalıkli, yılgın (Es. Hat. Sv. Ky.)

Hastalıktan kurtulamayan kimse, hastalıkli, ağrılı sızılı (Brd. Kü. Krş. Ky. Nğ.)

Zayıf, hastalıklı cılız insan, hayvan ya da bitki (Isp. Dz. Çkl. Ks. Çr. To. Ky. Nğ.)

1. Hastalıklı çocuk (Mr.) 2. İshal, sürgün (Bt. Mr. Nğ.) 3. Zayıf, kansız, cansiz kimse (Af. Mn. Es. Sn. Ama. To. Mr. Krş. Ky. Kn. Ada.)

1. Kısa boylu, şişman kimse (Af. Uş. Isp. Brd. Dz. Mn. Kü. Es. Çkr. Mr. Krş. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ada. İç. Ant.) 2. Gebe (Af. Isp. iç. Ant.) 3. Gebelikte karın şişliği (Nğ.) 4. Karnı şiş, hastalıklı (Nğ.)

1. İshal (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Ba. Bo. Ks. Çkr. Çr. Sn. Sm. Or. Gr. Gm. El. MI. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ky. Nğ. Kn. Ank. Ada. İç. Ant. Mğ.) 2. Kolera (Ezc.) 3. Hastalıklı (Or.)

1. Hastalıkli, dertli, illetli (Isp. Dz. Ay. Mn. Çr. Sm. Ama. To. Or. Ar. Kr. Ezm. Dy. MI. Mr. Hat. Sv. Ank. Ky. Nş. Nğ. Kn. Ant. Krk. Ada.) 2. Akılsız, deli (Isp.) 3. Vücutca tam olgunlaşmamış zayıf kimse (EI.) 4. Tu...