üdük

1. Burun (ist.) 2. Meme ucu (Tr.)

1. Şaşı (Zn.) 2. Gözleri çok hareket eden kimse (Zn.)

1. Uyuşuk, yerinden kıpırdamak istemeyen (Zn. Ks.) 2. Basık, çökük, yayvan burunlu (İst. Zn.)

1. Incinmek, burkulmak (Isp. Brd. Dz. Ay. Ba. Çkl. Brs. Kc. Zn. Ks. Or. Gr. Ezc. Nğ. Kn. iç. Ant. Ed. Krk.) 2. Berelenmek, yaralanmak (Or. Kn. Nğ.) 3. Morarmak (iç. Bo. Zn. Çkl.)

1. Cıliz, celimsiz, siska (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Brs. Zn. Çkr. Sm. Ama. To. Or. Tr. Gm. Ar. Dy. El. MI. Ur. Gaz. Hat. Sv. Ank. Nş. Kn. Ada. Mğ.) 2. Obur (Isp. Çkl. Ant.) 3. Frengi çıbanı (Zn. Ks.)

Topal (Zn.)

Her iki memenin ucundaki prominans (çıkıntı).

1. Burun (ist.) 2. Meme ucu (Tr.)

Loş ışıkta görememe durumu.

LIDOKAIN

Büyük göğsü küçültmek, küçük göğüsü büyütmek veya göğüs kanseri için yapılan cerrahi sonrası göğsü düzeltmek için yapılan operasyon.

Makale

Makale

LİDOKAİN