Sözlük kaynağı
Halk Dilinde Saglik
Gundelik dilde kullanilan saglik ifadelerini ve halk deyimlerini aciklayan sozluk modulu.
1.115
kayıt bulundu
kab
Lâğım (Hat.)
kaba
Kaplica (Kc.)
kabah
1. Göz kapağı (Vn.) 2. Sirt (Vn.) 3. Omuz (Vn.) 4. Vücudun yanı (Vn.)
kabak
1. Kafatası (Isp. Ant.) 2. Alın (Ay. Bil. Mğ.)
kabalaklaşmak
Büyümek, irileşmek (Mr. Yz.)
kabalanmak
Büyümek, irileşmek (Or. Nş. İç.)
kabalık
Kuyruk sokumunun üstü (Dz.)
kabapost
İri yarı olduğu halde sağlıklı, canlı olmayan insan (Sm.)
kabar
Yanık, kabarmış yara (iz. Kerkük)
kabara
1. Seyrek sakallı adam (Yz.) 2. Yel, gaz. (Bo.)
kabara atmak
Yellenmek (Bo.)
kabaracı
Sik sık yellenen ve bunu huy edinen kişi (Bo.)
kabaram
Üzüntüden olan sinir hastalığı (Sm.)
kabarcık otu
Yele karşı kullanılan zehirli bir ot (Ank.)
kabarık
Şişmiş sivilce (iz.)
kabaç
Çocukluğundan beri ince yapılı büyüyen erkek (Isp.)
kabaş
Çok şişman (Isp.)
kabillanmak
Az doymak (Brd.)
kabran
ihtiyar (Brs.)
kabuklu
Sünnetsiz (Nğ.)
kabunda kurumuş
Kansız, cansız adam (Sv.)
kaburlamak
Sağa sola yalpa vurmak (Isp.)
kabuş
Saçı dökülmüş adam (Isp.)
kabıklı
Sünnetsiz erkek (Sv. Nğ.)