Sözlük kaynağı
Halk Dilinde Saglik
Gundelik dilde kullanilan saglik ifadelerini ve halk deyimlerini aciklayan sozluk modulu.
673
kayıt bulundu
sabı
Bir yaşından küçük çocuk, bebek (Brd.)
sabı çocuk
Yeni doğmuş bebek (Ank.)
sacalan
Sağlık (Dz.)
sadalamak
Sayıklamak (Ank.)
sadana
1. Çok uzun boylu, vücut ölçüleri uyumsuz kimse (Krş.) 2. Bunak, ahmak (Çr. El. Kn.)
sadır
Sidik (Cr. Ant.)
sagalmak
Zayıflamak (Zn.)
sagan
Hekim (ist.)
saggal
Sakal (Kr.)
sahal
Sakal (Gaz.)
sak
1. Uykusu hafif kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. Or. Gaz. Mr. Sv. Ank. Nğ. Kn. Ada. Iç. Mğ.) 2. Çok iyi duyan kulak (Çkl. Es. İst. Sm. Ed.)
sak turmak
Uyanik durmak (To.)
saka olmak
Nezle olmak (ist.)
sakas
Yara (Or.)
sakat
1. Çıban ya da yara kabuğu (Sk. Zn. Ks. Sm. Gr. Ant.) 2. Saçkıran hastalığı (Bo.)
sakağı
Gerdan, şişmanliktan çene altından sarkan et (Hat.)
sakgal
Sakal (Kr.)
saksak
Çok işeyen çocuk (Or.)
sakırga
Uçuk (Bo.)
sakırga
Hamam böceği (Kn.)
sal
1. Hasta. yaralı ya da ölü taşınan sedye (Af. Is. Brd. Bo. Ks. Gr. iç. Nğ. Kn.) 2. Tabut (Isp. Brd. Dz. Mn. Ckr. Sn. Or. Sv. Ank. Nğ. Kn. Mğ.) 3. Salgın hastalık (Çkl. Ama.) 4. ishal (Sm.)
sal tahtası
Tabut ya da ölü taşınan tahta (Nğ.)
sala
Tabut (ist.)
salaca
1. Hasta, yaralı ya da ölü taşınan sedye (Cr. Sm. Sn. Ar. Ezc. Vn. El. Ur. Gaz. Mr. Sv. Ky.) 2. Tabut (Es. Sn. Ar. Vn. Mr. Sv. Yz. Ank. Kn. Af. To. MI. Ky. Kerkük) 3. Ölü (Sv.)