gedikgeme

Dişleri dökülmüş kimse (Brs.)

1. Büyük dişli kimse (Ks.) 2. Düzgün, beyaz dişli kimse (Kn.) 3. Alt ya da üst çenesi uzun kimse (Af. Kü. Es. Çkr. Ank.) 4. Ön dişleri öne doğru çıkık kimse (Af.)

1. Saçları dökülmüş baş, kel (Or.) 2. Dişleri dökülmüş kimse (Bo.) 3. Dolgun yüzlü (Sv.)

1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...

1. Zayıf, çelimsiz kimse (Nğ.) 2. Kel, saçı dökülmüş (Af.)

1. Ön dişleri olmayan ya da küçük olan kimse (Uş. Dz.) 2. Geniş ağızlı kimse (Dz.)

Dişleri dökülmüş kimse (Brs.)

1. Büyük dişli kimse (Ks.) 2. Düzgün, beyaz dişli kimse (Kn.) 3. Alt ya da üst çenesi uzun kimse (Af. Kü. Es. Çkr. Ank.) 4. Ön dişleri öne doğru çıkık kimse (Af.)

1. Saçları dökülmüş baş, kel (Or.) 2. Dişleri dökülmüş kimse (Bo.) 3. Dolgun yüzlü (Sv.)

1. Alt çenesi çıkık, üst çenesi içeriye doğru çökmüş gibi duran, dişleri üst üste gelmeyen kimse (Af. Isp. Mn. Es. Ama. Kr. Mr. Sv. Ky. Nğ.) 2. Burnu basık kimse (Isp. Gaz.) 3. Sıska, cılız kimse (Uş.) 4. İnce yüzlü ç...

1. Zayıf, çelimsiz kimse (Nğ.) 2. Kel, saçı dökülmüş (Af.)

1. Ön dişleri olmayan ya da küçük olan kimse (Uş. Dz.) 2. Geniş ağızlı kimse (Dz.)

1. Ön dişleri olmayan ya da eksik olan kimse (Bo.) 2. Çenesi çıkık olan kimse (Çr.) 3. Konak, çocukların başındaki kepek (Ada.)

Dişleri olmayan kimse (Bil.)